BEAM / LAB
DFT · DİZİ ANTEN LABORATUVARI
İNTERAKTİF KEŞİF

Bir faz farkı. Yeni bir yön.

Anteni ayarla, bir beam seç.
Fazların uzayda nasıl toplandığını gör.

3 BOYUTLU UZAK ALAN

Işınım deseni

DFT (1, 1)
0 dB
−35 dB
Seçilen beam yönü
Sürükle: döndür · Tekerlek: yakınlaş · Sağ tuş: kaydır
Yön kosinüsleriu +0.250 / v +0.250
Komşu eleman faz farkıΔx −45° / Δy −45°
İdeal dizi kazancı*18.1 dB
BİR YÖN SEÇ

DFT yön gridi

47 / 64
Seçili beam
Seçilebilir yön
Görünür alan dışı

u² + v² ≤ 1

Grid, açıda değil yön kosinüslerinde eşit aralıklıdır.
Bir nokta seç veya p ve q değerlerini değiştir.
FAZLAR BİRLEŞİR

Anten faz haritası

8 × 8
Seçilen elemanm = 0, n = 0
0°Genlik 1 / √64
−180°
+180°
Bir antene tıkla; fazını incele.
BEAM NASIL OLUŞUR?

Faz eğimi, yönü belirler.

Komşu antenler arasındaki faz farkı, dalgaların belirli bir yönde aynı fazda buluşmasını sağlar.

w[m,n] = e−j2π(mp/Nₓ + nq/Nᵧ) / √(NₓNᵧ)

Hedef yönde yol farkı, uygulanan faz farkını dengeler.

MODEL & KOORDİNATLAR

Fazdan beam’e.

Antenler XY düzleminde. +Z dizinin normalidir. θ normalden ölçülür; φ, XY düzleminde +X’ten +Y’ye olan azimuttur.

Yön kosinüsleri u = sinθ cosφ ve v = sinθ sinφ. DFT modunda u = p/(NₓOd), v = q/(NᵧOd). O, grid örnekleme katsayısı; d, dalga boyu cinsinden eleman aralığıdır.

w[m,n] = exp{−j2π[mp/(NₓO) + nq/(NᵧO)]} / √(NₓNᵧ)

Güç, dizi faktörünün mutlak karesinden hesaplanır ve koherent tepeye normalize edilir. dB görünümünde yarıçap 0–1 aralığına sıkıştırılır: r = max(0, (PdB − taban)/(−taban)). Lineer görünümde r = P. Yarıçap, fiziksel menzil değildir.

O = 1 klasik DFT kod kitabıdır; O > 1 daha sık örneklenen, genel olarak ortogonal olmayan bir kod kitabıdır. İdeal izotropik elemanlar nedeniyle ön ve arka desen aynıdır; başlangıçta yalnızca +Z yarı uzayı gösterilir.

Model eş genlik, dar bant ve uzak alan varsayar. Eleman deseni, kuplaj ve kayıplar dahil değildir. Eleman aralığı büyüdüğünde birden fazla eş güçlü yön (grating lobe) oluşabilir.

Temel kaynaklar: Dizi faktörü ve yönlendirme · Düzlemsel anten dizisi